|
این حس بی بدیل
گاهی از این که
تنها جوان عاشق شهرم
مغرور می شوم
احساس می کنم
جز من تمام مردم
در کوچه های نان و هوس گام می زنند
شاید
این حس بی بدیل که
محبوب من تویی
راه غرور ناب مرا باز کرده است
انگار
موج حضور پاک تو
پر می دهد مرا
من
بی
تو
در امتداد تیرگی شب
محو می شوم
ای آفتاب من!
دست مرا بگیر
محمد فخّار زاده/آوای نینوا(2)/انتشارات پیام آزادی/99 |
